Çünkü iyi bir yazı okumak, iyi bir sohbete katılmak gibi kıymetli

Kategori Arşivi

Yangın - page 2

MAYDAY YA RAB!

Yangın

Hamamda Deli Var’da yeni bir kapı ve kategori açıyoruz, önce Okur Yazısı yazarak yanımıza, yöremize, sesimize katılmış ve sonraki aylarda da istikrarla yazmaya, yazdıklarını paylaşmaya ve buralarda kalabalıklaşmaya devam etmiş okurlara “Şöyle geçin, oturmaz mısınız?” diyor ve onları şimdi Misafir Yazar ismiyle çağırıyoruz. İlk Misafir yazımız Merdiye Vatanandıran‘dan bir iyileşmek, öğrenmek, anlamak ve işte elbette…

Devamını oku

Menemenler ve Devrim Anayasaları

Yangın
1000x1000

Hep beraber büyüyoruz, daha gürültülü bir şarkının sözlerini beraber yazıyoruz. Gelen her yazıyı ilmek ilmek, cümle cümle okuyoruz, satır satır merakla, minnetle, keyifle. Yazan herkese teşekkürlerle… Bu ay iki yazı paylaşabiliyoruz sonunda. Önümüzdeki aylarda daha da fazlasını adım adım paylaşacağımız bir düzen kuruyoruz. Şubat ayının ilk Okur yazısı Serenay Sasa‘nın şahane dokunaklı kaleminden, içimizin en…

Devamını oku

Sanki bu kadın bu sahneye doğmuştu.

Yangın

Tam 17 yaşındaydım dedi evlendiğimde ve sanırım 18 ya da 19’dum anne olduğumda. Tam emin olamadım yaşımdan, doğum günüm geçmiş miydi ki acaba? Aman sanki çok da önemi varmış gibi yeni bir senenin ve yeri varmış gibi ezbere hayatlarımızda umut dolu dileklerin… Çok uzak değil 2 sokak ötede kimse beni anlamıyor nidalarıyla kapılar çarpıldığında ve…

Devamını oku

Yangın bir ders, kül bir hatıra

Yangın

Pazar sabah kahvaltısı için Ümraniye sırtlarında pide pesindeydim. Taksiyle, Fatih Sultan Mehmet köprüsü dönemecine doğru bir sokağa girdim. Öyle bir sokak ki birisi sizi oraya öylece bıraksa, Trabzon’da bir mahallede olduğunuzu sanırdınız. Solumda Haz Karadeniz, sağımda Öz Karadeniz, bir yanda Bordo Mavi Pide Salonu diye ilerliyordum. Sekerim düşmüş, bedbaht bir haldeydim. Hangisiydi gideceğim o kadar…

Devamını oku

Bu orman yanmak için var

Yangın

Kimisi yana yana yaşıyor hayatı, kimisi bir mum alevinde. Kimisi kendini ateşin koruna atıyor, kimisi karanlığın soğuğunda uyuşturuyor bedenini. Nasılsa tükeniyor her hücre, hissetsek de hissetmesek de. Fakat bir küçük alev bile yetiyor tenimizin altındaki buzları eritmeye bazen, hiç ummaksızın, gizlice, bir gün… İşte öyle, dalları göğe değen koskoca ağaçların büyüdüğü bir ormanın ortasında bulmuştum…

Devamını oku

Ama takdir edersiniz ki insanlar doğum günlerinde biraz hassas oluyor…

Yangın

Bir on yıl önceydi, izlediğim bir filmde iki yabancı, başkalarını kurtarırken ölenlerin anısına yapılan bir parkın bankında oturmuş konuşuyorlardı. İşte bu kadın mesela diyordu, bir yangından üç kişiyi kurtarırken hayatını kaybetmiş. Tüm film o anıtta başlayıp bitiyordu döngüsünü tamamlayarak, filmin başında dinlediği hikayedeki gibi, üç kişinin birden darmadağın olmuş hayatlarını yoluna sokarak, kendini feda edip…

Devamını oku

YUKARI ÇIK