Çünkü iyi bir yazı okumak, iyi bir sohbete katılmak gibi kıymetli

Çiçekler ve takvimler bir de yürüdüğüm yollar

Takvim

Bu ayın Okur Yazısı Ecem Dereli’den. Öyle sakin, öyle içeriden, öyle doğrudan bir yerden yazan kaleminden…

Kalemi elime hiç almayışımın üzerinden ne kadar geçti bilmiyorum. Hangi yolları ne zaman yürüdüm hiç hatırlamıyorum. Kalbimi nereye koydum nerelerden döndüm de aldım hiç anımsamıyorum. Takvimleri saydım, gün doğumlarını ama en çok da gün batımlarını kovaladım.

Yetindim, çabaladım, alıştım.
Bekledim, öğrendim, belledim.

Yüreğimin kanatları geri geldiğinde baharın da ilk günüydü. Çocukluğumun rengarenk o boncuklarından biri daha düştüğünde de. Gözyaşlarım nice sonra aktı.
Yenilendim, büyüdüm, hapsettim.

Yaralarımı hep kendime sakladım. Evin girişindeki takvim yaprağını yüreğimin o derin köşesine gizledim. Kokuları aklıma kazıdım. İnsan bazen de unutmayı hiç istemez. Unutmamak için o evi defalarca adımladım. Unutmamak için kendime söz verdim. Yüreğimin kuşları artık hiç durmayacak. Benim göç mevsimim bahardı. Kanatlarımı yüreğime ben bu mevsimde ekledim.

Her çiçeğin adını senden öğrendim. Şimdi o çiçekleri bir bir sana getiriyorum. Getirdiğim her çiçek önce sende sonra bende açıyor. Her çiçek önce senin sonra benim çocukluğuma adanıyor. İnsan ölmeden de miras bırakabiliyor. Gittiğim onca yol, söylenmiş onca söz, ettiğim onca dua, kapısına vardığım onca yürek hep kendime açıldı. Kilidini takvimlerden aldığım kapılar şimdi benim biletim. Bilmiyorum yol nereye gider, yön nereye çıkar. Ama o anahtar artık benimle. Günleri gör, yolları gör, yılları gör dedim kendi kendime. Ama nereye gidersen git o çiçeği yüreğinden hiç eksik etme. İster kış, ister yaz.

Anahtar şimdi kalbimde. Ne mutlu ki yönüm takvimler. İnsan hiç mi unutmaz tarihleri, anları.

Ben hepsini ceplerime koyacağım ve yollarımdaki tüm çiçekleri tek tek öpeceğim, hatırana.

Bu yazıyı paylaş...

Tags:

Bir Cevap Yazın

Email adresiniz gözükmeyecektir.

*

Takvim tarafından en son yayınlananlar

Hayır, ölmedi

Her anında çok güçlü hissetmek isterdi Sevil teyze. İsmini koyan dedesinden gülümseyerek

Kişinin Kendi Takvimi

Bu yazı, yazarlarımızdan Gözde Urfalı ile Faik Kırgız’ın müşterek yazısıdır. Çünkü yazı

Takvim bir yalan

‘Bu bir kabus!’ diye düşündü. Bir zamanlar -belki yıllar önce belki daha
YUKARI ÇIK