Çünkü iyi bir yazı okumak, iyi bir sohbete katılmak gibi kıymetli

Bir İnsan Bir Orman

Kör Nokta

Hiç güneşe koymadım halbuki… Bilerek değil, tam olarak bilmeyerek de diyemem ama farkında değildim sanırım. Şimdi, bu boyuna posuna hayretle bakıyorum. Bir yerden güneş almış olacak ki bu denli uzamış. Yoksa koydum da hatırlamıyor muyum?

Bilmem gerçekten önemli mi? Hala bilmiyorum.

Bilerek güneşe koysam daha çok uzayacak mı? Karanlık bir odaya kapasam körelecek mi? Sanki hiçbiri benim elimde değil gibi. Ben olmasam bir hiç olacağı halde benden bağımsız gibi. Değişik bir şey.

Su verdiğimi de çok hatırlamıyorum. Manasız bir yeşillik bu. Toprağına değdiğimi hiç sanmam. Bu verimlilik neden?

Evet güzel buluyorum sadece nedenini bulamıyorum. Bu yüzden biraz mahcup hissediyorum.
Devamlılığını nasıl sürdürebileceğimi bilemiyorum. Ben fark etmeden buralara gelmiş, şimdi fark ettiğimde… Bilmiyorum, korkuyorum.

Dönüp arkama bakıyorum. Mazide ne çok orman bakmışım öyle. Ne kadar fazla, gece demeden koşmuşum sulamaya. Nerelerden yetişmişim kuşlar zarar vermesin diye. Yeri gelmiş, en sevdiğim mevsimden vazgeçmişim sadece boyunları aşağı bakmasın diye.

Şimdi o ormanlara bakıyorum. Bu kadar emek olduğu halde görmek için ileriye değil dönüp arkama bakıyorum. Benim gibi mahcup bir orman bekliyorum. En azından bunu bekliyorum. Eski bir arazi görüyorum, fonda “Burası çok güzel bir ormandı, kestiler yol yapacaklarmış.” var. Ne acı. Ne çok üzülüyorum.

Bir süre devam ediyorum üzülmeye. Sonra aynaya bakıyorum. Bu sefer görüyorum. Diğer bahçelere gidip gelirken almış olacağım güneşi. Diğer ormanlar için yağmur isterken içimde yağdırmışım damlaları.

Görüyorum, ama hala yeni bir orman arıyorum bakmak için. Görmek anlamama yetmiyor, biliyorum. İnanmak istiyorum. İnanmaya devam etmek istiyorum. Çünkü inanırken buldum güneşi, yağdırdım yağmuru, değiştirdim mevsimleri. İnanırken kök saldım toprağa. İnanmaktan vazgeçmekten korkuyorum, ve bu korku büyütüyor beni.

Bu kör nokta çok güzel yerden alıyor güneşi. Bu duygularla yeni ormanlar bakıyorum.

Bu yazıyı paylaş...

Tags:

Bir Cevap Yazın

Email adresiniz gözükmeyecektir.

*

Kör Nokta tarafından en son yayınlananlar

Biraz yaklaşın lütfen.

7 Eylül sabahı İstanbul yolunda ve konum olarak Çanakkale çıkışında, karınca kararınca

Bir Falın Tasviri

Mayıs ayıydı, falımda hasret çıkmıştı. Unutmam o mayıs ayını. Hep aynı çitle

Açısı On Beş Derece

Nerede yardıma ihtiyacı olan bir nokta görsem, nefes alabilmesi için bir miktar

Mutlu belirsizlikler

Kimseyi veya hiçbir olayı tümüyle anlayamıyoruz aslında. Bir varsayım, ya da bir
YUKARI ÇIK