Asmalımescit’ten Kalanlar

Yadigar

Bak yine aynı şeyi anlatıyor insanlara..
Ben bu durumdan utanıyorum.. Anlamıyorsun bir türlü.. Anlayamıyorsun!
İlgi seviyorum sevmiyor değilim ki.. Üstüme gelinmesini çok sevmiyorum, çok soru sorulunca geriliyorum.. Ama bu demek değil ki hiç ilgi istemiyorum. Acaba sen kıskandığın için mi bana bunu yapıyorsun?
Yani sesimden anlamıyorsan bakışlarımdan anla ama.. Hala bir de bana bakıp tatlı sandığın gülümsemenle milleti minik minik uyarıyorsun, bana karşı dolduruyorsun.
Bir de sessiz sessiz yapıyorsun ben duymayayım diye ama 9 senedir anlamadın benim kulaklarım çok keskin olduğunu canım..

Hafif yana eğilerek bir de:
‘Meliscim nasılsınız? Ay iyi ki geldiniz canım yaa.. Gece başlamadan söyleyeyim dedim bizimki biraz gergin.. istersen çok ilişme..’

Ben mi gerginim?
Ulan evde 10 kişiye yemek yapma kararı alıp yemeğe 1 saat kala evde çıldıran sensin. Yok efendim içkiler soğumadı, yok efendim istediğim ekmek olmadı.. Çiçek neden alınmamışmış. Her şeyi sen mi düşünecekmişsin.. Arada komutlar yağdırıyorsun bir de..
‘Oturma!’
‘Ay dur onu yeme’
Yapma kardeşim o zaman o yemeği. Açım ve oturma dediğin yere oturmak istiyorum. Sen 16 saat yemediğinden oluyor bunlar.
Bak şimdi bunları düşünürken gerildim Tuğçe!

Bu da benden sana bir not olsun!
Seni çok seviyorum.. Biliyorum sen de beni..
İlişkiler bazen zorlanır sonuçta biz de seninle 9 sene geçirdik.. Arada bir ayrılığımız oldu ama toparladık.
Geceleri sen uykuya daldığında yanına yaklaşıp saçını koklayıp seni uyandırmaktan korktuğum için usulca yanına kıvrılmaya bayılıyorum..
Hastalığım süresinde bana çok baktın ve o dönem her ağladığını gördüğümde hastalığımı unutup seninle ilgilenmek istedim..
Ama onu da aştık..
Biz iyi bir çiftiz. Sen bana, ben sana Belçika’yı anımsatıyoruz. O günlerden bir tek ikimiz kaldık birbirimize. O yüzden lütfen dinle beni. Senin için basit olabilir ama benim için önemli bir konu ve anlaman için elimden geleni yapıyorum.

Evimize gelenlere lütfen yukarıda yazdıklarımı uyarı veya benim kullanım kılavuzummuş gibi anlatma… Söylemin yanlış Tuğçe. Şöyle de Melis’e, Işıl’a veya Seto’ ya.. “Ya kızlar. Asmalı’yı biliyorsunuz.. Bir tek kafasından okşanmayı seviyor. Göbeğini sevmeye kalkmazsanız sevinirim.”
BU! Tüm diyeceğin bu. Çünkü ben göbeğimden sosyalleşmeyi sevmiyorum. Anla beni.. Ha bir de son olarak.. Bak 10 yıl öncesini, gençlik anılarını hatırlatsın diye adımı Asmalı koymuşsun.. Zaten farklı bir isim bari sonuna tatlışlık yapıp kuş ekini koyma.. Asmalıkuş ne ya.. Tuğçe, canım, her şeyim ben bir kediyim, kuşu yerim.
Bir de lütfen ıslak mamayı unutmayalım.

Seni seviyorum.
Akşama görüşürüz.

Asmalı

Bu yazıyı paylaş...

Tags:

Bir Cevap Yazın

Email adresiniz gözükmeyecektir.

*